Artysta: Karl Briułłow (Karl Bryullov)
Rok: 1830–1833
To reprodukcja słynnego obrazu historycznego „Ostatni dzień Pompejów”, namalowanego przez Karla Briułłowa w latach 1830–1833. Jedno z najwybitniejszych dzieł XIX-wiecznego rosyjskiego malarstwa romantycznego przedstawia zagładę starożytnego rzymskiego miasta Pompeje podczas erupcji Wezuwiusza w 79 roku n.e. Oryginał znajduje się w Państwowym Muzeum Rosyjskim w Petersburgu.
Monumentalna kompozycja ukazuje mieszkańców Pompejów desperacko próbujących uciec przed katastrofą wulkaniczną, podczas gdy budynki się walą, posągi spadają z cokołów, a niebo rozświetlają ogień i błyskawice. Rodziny starają się chronić dzieci, młodzi ludzie wynoszą starszych krewnych, a przerażone tłumy uciekają ulicami miasta. Scena oddaje chaos i ludzkie cierpienie towarzyszące jednej z najsłynniejszych katastrof naturalnych w historii starożytnej.
Obraz Briułłowa wyróżnia się dramatycznym oświetleniem, ekspresyjnymi postaciami i niezwykłą dbałością o szczegóły archeologiczne. Kontrast między płonącym niebem a rozświetlonymi sylwetkami mieszkańców tworzy atmosferę nadciągającej zagłady. Zainspirowany wizytami na wykopaliskach w Pompejach artysta połączył badania historyczne, klasyczną architekturę i romantyczną dramaturgię, rekonstruując ostatnie chwile starożytnego miasta.
Oryginalny obraz został namalowany techniką olejną na płótnie i mierzy około 456,5 × 651 cm. Po raz pierwszy zaprezentowany we Włoszech w 1833 roku, przyniósł artyście międzynarodową sławę i stał się jednym z najważniejszych osiągnięć rosyjskiego malarstwa historycznego. Monumentalny format, bogactwo detali i przedstawienie słynnej erupcji Wezuwiusza czynią go wyjątkowym przykładem XIX-wiecznej sztuki europejskiej.
