Autor: Władysław Semkowicz
Rok: 1932
To reprodukcja historycznej mapy „Polska dzielnicowa ok. r. 1250”, opracowanej przez Władysława Semkowicza i wydanej w 1932 roku przez Książnicę-Atlas we Lwowie i Warszawie, przy udziale Instytutu Kartograficznego im. Eugeniusza Romera.
Mapa przedstawia ziemie polskie około 1250 roku, w okresie rozbicia dzielnicowego, kiedy dawne państwo pierwszych Piastów było podzielone na liczne księstwa rządzone przez przedstawicieli różnych linii dynastii Piastów. Podział ten był następstwem testamentu Bolesława III Krzywoustego z 1138 roku i przez kolejne stulecia kształtował polityczną historię średniowiecznej Polski.
Poszczególne kolory wyróżniają księstwa piastowskie i ich historyczne granice, a szczegółowe nazewnictwo geograficzne oraz cieniowanie rzeźby terenu ułatwiają poznanie ówczesnego układu terytorialnego. Szczególnie interesujące są trzy mapy poboczne przedstawiające plan Krakowa w drugiej połowie XIII wieku po lokacji, Polskę za Bolesława Krzywoustego w 1138 roku oraz Małopolskę za Piastów.
Oryginalna mapa miała około 26 × 30 cm, na arkuszu o wymiarach 31 × 39 cm. Stanowiła osobne odbicie tablicy nr 7 ze Szkolnego atlasu historycznego Władysława Semkowicza i Czesława Nankego. Jest wartościowym przykładem polskiej kartografii historycznej okresu międzywojennego, dokumentującym polityczne rozdrobnienie średniowiecznej Polski.